Vrouwenkleding

Dameskleding in de antieke wereld
Gezien het warme klimaat was het niet verrassend dat de Egyptenaren slechts lichte kleding droegen. Vrouwen droegen jurken met schouderbandjes. Kleding was gemaakt van linnen of katoen. Later in de Egyptische geschiedenis werd kleding uitgebreider en kleurrijker. Egyptenaren droegen sieraden. Degenen die het zich konden veroorloven, droegen sieraden van goud, zilver en edelstenen. Arme mensen droegen sieraden van koper of brons. Zowel mannen als vrouwen droegen make-up.
Oorspronkelijk droegen Griekse vrouwen een peplos. Het was een rechthoek van stof, opgevouwen en aan elkaar vastgemaakt. Het werd vastgebonden in de taille. Later begonnen Griekse vrouwen een lange tuniek te dragen, een zogenaamde chiton. Vrouwen droegen ook mantels die hematies werden genoemd.
Vrouwen droegen sieraden zoals kettingen, armbanden en enkelbanden. Rijke vrouwen droegen parasols om hen tegen de zon te beschermen. Griekse vrouwen knipten hun haar niet tenzij ze rouwden. Het werd in veel verschillende stijlen gedragen.
Romeinse vrouwen droegen lange jurken, stola genaamd, in verschillende kleuren geverfd. Vaak droegen ze een lange sjaal, een palla genaamd. Gewone Romeinen droegen kleding van wol of linnen, maar de rijken konden zich katoen en zijde veroorloven. Romeinse kleding werd vastgehouden met spelden en broches. Zowel mannen als vrouwen droegen pruiken en valse tanden.

Dameskleding in de Middeleeuwen
Saksische vrouwen droegen een lang linnen gewaad met daaroverheen een lange tuniek. Ze droegen ook mantels. Zowel mannen als vrouwen gebruikten kammen gemaakt van bot of gewei. Vikingvrouwen sponnen en weefden thuis stoffen en maakten de kleding van het gezin. Vrouwen droegen een jurkachtig kledingstuk, een hemd genaamd, gemaakt van linnen of wol. Daaroverheen droegen ze een jurk die aan de zijkanten open was en werd vastgehouden met schouderbanden. Bij koud weer droegen ze mantels of sjaals. Kleding werd op zijn plaats gehouden door broches. Vikingvrouwen lieten hun haar vaak vlechten of onder een hoofddoek houden.
In de 12e en 13e eeuw was kleding nog vrij basic. Vrouwen droegen een nachtjaponachtig linnen kledingstuk. Ze droegen echter geen onderbroek. Ze droegen een lange tuniek (tot aan hun enkels) en daaroverheen een ander kledingstuk, een japon. Vrouwen hielden hun jurken vast met een riem om hun middel.
In de Middeleeuwen droegen beide geslachten kleding gemaakt van wol, maar deze varieerde in kwaliteit. Wol kan fijn en duur zijn, of grof en goedkoop. Vanaf het midden-14e eeuw bepaalden wetten welke materialen de verschillende klassen mochten dragen, om te voorkomen dat de middenklasse zich 'boven zichzelf' kleedde. (Arme mensen konden het zich sowieso niet veroorloven dure kleding te dragen!). De meeste mensen negeerden echter de wet en droegen wat ze wilden.
Aan het einde van de 14e en 15e eeuw werd kleding veel uitgebreider. Mode in de moderne zin begon. Want de rijke stijlen veranderden snel. In die tijd droegen vrouwen uitgebreide hoeden.

Dameskleding in de 16e eeuw
Voor rijke Tudors was mode belangrijk en hun kleding was zeer uitgebreid. Voor de armen moest kleding stoer en praktisch zijn. Alle klassen droegen wol. Het was echter wisselend van kwaliteit. De rijken droegen wol van fijne kwaliteit. De armen droegen grove wol. Alleen de rijken konden zich echter katoen en zijde veroorloven. Rijke Tudors borduurden hun kleding ook met zijde-, goud- of zilverdraad. Rijke Tudor-vrouwen droegen zijden kousen.
Vrouwen droegen een soort onderrok, een kiel of hemdje, gemaakt van linnen of wol, en daaroverheen een wollen jurk. De jurk van een vrouw bestond uit twee delen: een lijfje en een rok. De mouwen werden met veters vastgehouden en konden eraf. Werkende vrouwen droegen linnen schorten.
In de latere 16e eeuw droegen vrouwen korsetten gemaakt van balein. Vrouwen droegen vaak korsetten gedurende 400 jaar tot de 20e eeuw, toen ze werden vervangen door beha's en gordels.
Aan het einde van de 16e eeuw droegen veel vrouwen een frame van walvisbeen of hout onder hun jurk, een farthingale genaamd. Als ze zich geen farthingale konden veroorloven, droegen vrouwen een gewatteerde rol om hun middel, een zogenaamde heuprol. In de 16e eeuw droegen vrouwen geen onderbroeken.
In de 16e eeuw droeg iedereen hoeden. Arme vrouwen droegen vaak een linnen muts, een zogenaamde coif. In de 16e eeuw waren knopen meestal ter decoratie. Kleding werd bij elkaar gehouden met veters of spelden. Bont in de Tudor-tijd omvatte katten, konijnen, bevers, beren, dassen en bunzings.
De Tudors gebruikten voornamelijk plantaardige kleurstoffen zoals meekrap voor rood, wede voor blauw of walnoot voor bruin. Je moet echter een chemische stof gebruiken die bijtmiddel wordt genoemd om de kleurstof te 'fixeren'. Het bijtmiddel veranderde de kleur van de kleurstof. Een plant genaamd weld werd gebruikt met aluin voor geel, maar als het met ijzer of tin werd gebruikt, produceerde het groene tinten. De duurste kleurstoffen waren felrood, paars en indigo. Arme mensen droegen vaak bruin, geel of blauw. Overigens was scharlaken in de 16e eeuw geen kleur, maar de naam van fijne, dure wol.
Vrouwen die het zich konden veroorloven, hingen een bakje met zoetgeurende kruiden aan hun riem. Dit werd een pomander genoemd en verhulde de vreselijke geuren in de straten! Het is echter een mythe dat mensen in de Tudor-tijd persoonlijk vies waren. De meeste mensen probeerden zichzelf schoon te houden. Sommige vrouwen droegen pruiken. Zowel Elizabeth als Mary Queen of Scots droegen ze. Toen Mary werd onthoofd, ging haar pruik af.

Dameskleding in Amerika
Verschillende klassen Azteken droegen verschillende kleding. Azteken uit de hogere klasse droegen katoenen kleding. Gewone mensen droegen kleding gemaakt van maguey-plantenvezels. (Volgens de wet mochten alleen Azteken uit de hogere klasse katoen dragen. Als gewone mensen katoenen kleding droegen, konden ze ter dood worden gebracht). Azteekse vrouwen droegen wikkelrokken en tunieken met korte mouwen. Getrouwde vrouwen krulden hun haar bovenop hun hoofd.
Azteekse vrouwen weefden kleding in hun eigen huis. De Azteken hielden van heldere kleurstoffen. Van de cochenillekever werd een rode kleurstof gemaakt. Er waren ongeveer 70.000 kevers nodig om een ​​halve kilo kleurstof te maken.
Incavrouwen maakten kleding van wol of (in warmere streken) katoen. Gewone mensen droegen grove alpacawol, maar edelen droegen fijne vicunawol. Incavrouwen droegen een lange jurk met een mantel eroverheen vastgemaakt met een broche.

Dameskleding in de 17e eeuw
In de 17e eeuw droegen vrouwen een linnen nachtjaponachtig kledingstuk, een zogenaamde shift. Daaroverheen droegen ze lange jurken. De jurk bestond uit twee delen: het lijfje en de rok. Soms droegen vrouwen twee rokken. De bovenrok werd opgevouwen zodat een onderrok zichtbaar werd. Vanaf het midden-17e eeuw was het voor vrouwen in de mode om zwarte vlekken op hun gezicht te dragen, zoals kleine sterren of halve maantjes.

Dameskleding in de 18e eeuw
In de 18e eeuw was de dameskleding in principe hetzelfde als voorheen. In de 18e eeuw droegen zowel mannen als vrouwen pruiken. Vrouwen droegen nog steeds korsetten en onderrokken met hoepels onder hun jurken. Modieuze vrouwen droegen opvouwbare waaiers. Mode was erg belangrijk voor de rijken, maar de kleding van arme mensen veranderde nauwelijks.

Dameskleding in de 19e eeuw
In het begin van de 19e eeuw droegen vrouwen lichte jurken. In de jaren 1830 hadden ze pofmouwen. In de jaren 1850 droegen ze onder hun rokken een frame van balein of staaldraad, crinolines genaamd. Eind jaren zestig van de negentiende eeuw begonnen Victoriaanse vrouwen een soort halve crinoline te dragen. De voorkant van de rok was plat, maar aan de achterkant puilde hij naar buiten uit. Dit werd een drukte genoemd en verdween in de jaren 1890.
In de 19e eeuw droegen vrouwen nog steeds korsetten. Het is echter een mythe dat korsetten erg ongemakkelijk waren.
Ongeveer 1800 vrouwen begonnen ondergoed te dragen. Laden werden ze genoemd. Oorspronkelijk droegen vrouwen een paar lades, dwz het waren twee kledingstukken, één voor elk been, aan de bovenkant met elkaar verbonden. In Groot-Brittannië werden dameslades aan het einde van de 19e eeuw knickerbockers genoemd en toen alleen maar onderbroeken.
In de 19e eeuw werden verschillende uitvindingen op het gebied van kleding gedaan. Thomas Hancock vond het elastiek uit in 1820. De veiligheidsspeld werd in 1849 uitgevonden door Walter Hunt. Het strijkijzer werd in 1882 uitgevonden door Henry Seely, maar werd pas in de jaren dertig gemeengoed. De ritssluiting werd in 1893 uitgevonden door Whitcomb Judson. Een verbeterde versie werd in 1913 gepatenteerd door Gideon Sundback. In 1863 maakte Butterick het eerste papieren jurkpatroon.

Dameskleding uit de 20e eeuw
In 1900 droegen vrouwen lange jurken. Het was niet acceptabel dat vrouwen hun benen lieten zien. Vanaf 1910 droegen vrouwen hobbelrokken. Ze waren zo smal dat vrouwen alleen maar konden 'hobbelen' terwijl ze ze droegen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd dameskleding echter praktischer.
Ondertussen vond Mary Phelps Jacob in 1913 de moderne beha uit. Ze gebruikte twee zakdoeken die met linten waren verbonden. In 1915 werd lippenstift voor het eerst in tubes verkocht.
In de 19e eeuw droegen vrouwen slipjes die tot onder de knie reikten. In de jaren twintig werden de onderbroeken echter korter. Ze eindigden boven de knie. Halverwege-20e eeuw droegen jongere vrouwen slips.
In 1925 vond een revolutie in dameskleding plaats. In die tijd begonnen vrouwen knielange rokken te dragen. Halverwege en eind jaren twintig was het voor vrouwen in de mode om er jongensachtig uit te zien. In de jaren dertig werd de dameskleding echter conservatiever.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het nodig om materiaal te besparen, zodat rokken korter waren. Kleding werd gerantsoeneerd tot 1949. Ondertussen werd in 1946 de bikini uitgevonden. In 1947 introduceerde Christian Dior de New Look, met lange rokken en smalle tailles die een 'zandloper'-figuur gaven. In de jaren vijftig was de dameskleding vol en vrouwelijk. Maar in 1965 vond Mary Quant de minirok uit en werd de kleding nog informeler.
In de tweede helft van de 20e eeuw werd de mode voor beide geslachten zo gevarieerd en zo snel veranderd dat het te lang zou duren om ze allemaal op te sommen. Een van de grootste veranderingen was de beschikbaarheid van kunstvezels. Nylon werd voor het eerst gemaakt in 1935 door Wallace Carothers en polyester werd in 1941 uitgevonden door John Whinfield en James Dickson. Het werd gebruikelijk in de jaren vijftig. Vinyl (een vervanging voor leer) werd uitgevonden in 1924.

Luchtig comfort:Oh, er gaat niets boven het gevoel van een lichte en luchtige zomerjurk die zachtjes je huid streelt op een warme dag. Het is de ultieme comfortgenoot, die ons koel en zelfverzekerd houdt terwijl we met onze spullen in de zon lopen.
Moeiteloze stijl:Stel je voor: je rolt uit bed, trekt een prachtige zomerjurk aan en voilà: instant stylen met minimale inspanning! Deze jurken hebben het griezelige vermogen om ons er verzorgd en modieus uit te laten zien zonder gedoe.
Flirterig en vrouwelijk:Omarm je innerlijke godin, want zomerjurken stralen een flirterige en vrouwelijke charme uit die simpelweg onweerstaanbaar is. Of het nu een zwierige maxi is of een schattige zomerjurk, ze brengen het beste van onze vrouwelijke allure naar boven.
Veelzijdigheid in overvloed:Oh lieverd, de veelzijdigheid van zomerjurken is ongeëvenaard! Kleed ze aan met hakken en accessoires voor een chique soirée, of ga voor casual-chique met sandalen en een slappe hoed voor een stranddag. Ze passen zich moeiteloos aan elke gelegenheid aan!
Vrolijke prints en kleuren:Zomerjurken zijn als een canvas van vreugde, bespat met levendige kleuren en speelse patronen. Ze weerspiegelen de levendigheid van het seizoen en toveren een glimlach op ons gezicht, waardoor de wereld om ons heen wordt opgefleurd.
Lichaamspositiviteit:Ongeacht onze vorm of maat, zomerjurken vieren ons lichaam en zorgen ervoor dat we ons fantastisch voelen in ons vel. Ze accentueren onze troeven en flatteren onze cijfers, waardoor ons vertrouwen bij elke stap toeneemt.
Ultieme vakantiegarderobe:Of je nu naar een tropisch paradijs vliegt of er gewoon over droomt, zomerjurken zijn een must-have voor je vakantiegarderobe. Ze nemen weinig ruimte in in je koffer en zijn perfect om nieuwe bestemmingen in stijl te verkennen.
Eenvoud met een wow-factor:Zomerjurken zijn op zichzelf al een fashion statement. Ze bewijzen dat eenvoud nog steeds verbluffend kan zijn en dat minder vaak meer is. De juiste jurk kan een zucht van verlichting zijn als vrienden naar je kijken, je kleedt je graag in de kleuren van het seizoen, om jezelf of degenen die naar je kijken op te vrolijken.
De natuur omarmen:Wanneer je een zomerjurk aantrekt, omarm je de essentie van de natuur en het seizoen. Ze gaan moeiteloos op in de bloeiende bloemen en wuivende palmbomen, waardoor we ons één voelen met Moeder Aarde.
Herinneringen en nostalgie:Last but not least komt de liefde voor zomerjurken voort uit de herinneringen en nostalgie die ze oproepen. Elke jurk draagt ​​de verhalen van zonnige avonturen, gelachen picknicks en zorgeloze momenten met zich mee, die ons verbinden met onze mooiste tijden.